Schôlreisje

In de bus stee iedereen.
De opweining is groot.
Want in de verte schommelt
al de piratenboot.

Ut pretpark is nou goed te zien.
En de bus die manouvreert.
Niemand meug de bus uit
zôlang die nie is geparkeerd.

Ze kunnen haost nie wachte
tot de bus is stilgezet.
Mar urst vertelt de meester
nog wè over afgesproken tèd.

Dan rennen ze naor buiten
en wachten in un rij.
Ut duurt nog efkes mar dan
zijn ze de poort vurbij.

Ze rennen naor de achtbaon
daor is ut èrrug druk.
Mar och, ze zijn nou binnen.
Hun dag kan nie mer stuk.

Aon ut einde van de middig
lup ut reisje op z’n eind.
Ze zijn lekker verkleurd
van de zon die volop schijnt.

Op de weg terug naor schôl
zijn de keinder lekker stil.
Vergeleken mi de heenweg
is ‘t un wèreld van verschil.

Nou zijn ze uitgeblust,
mar dizze dag is bovenal
un herinnering vur ‘t lèève
die vort bij hun blijve zal.

Door Rinie van Haren