Dichterbij: Veastentèd

Es de carnaval vurbij is,
begint d’n veastentèd.
Vertig lange dagen
wor snoep opzij gezet.

Dè vil verduld nie mee
want un slumke op z’n tèd
dè lust-ie toch zô gèèr
ès ie zun zinnen daorop zet.

Op woensdag dan begint ut.
Ge mot urst naor de Mis
um un krûske te gaon haolen.
Umdè ut veasten is.

D’r is gin weg terug
en tot Paose is un eind.
Ge kunt dan wel bekennen
dè ge vertig dagen lijnt.

Van al die lekk’re slûmkes
daor meude nie van slommen
Al lup ‘t waoter in de mond.
Ge meug d’r nie aon kommen.

Ze motte in un trommel.
En op vrijdag krèg-de vis.
Nie umdè ge kiezen kunt
mar umdè ut veasten is.

En pas nao Goeie Vrijdag
es de Paostèd dan begint,
dan wordt die volle trommel
echt optimaal bemind.

De drop en chocolade
die maken oe dan blij.
Dan is die lange veasten
eindelijk wèr vurbij.