Lente

Ik kan intens geniete
van de aonvang van de lente.
Die hèt wè mijn betreft
de moiste compenenten.

De lucht is straolend blauw.
Ut blad kum aon de bomen.
Nij lèève kum op gang.
Daor kan ik echt van dromen.

Lop ik dur de natuur,
zie ik de moiste kleuren.
Ut greas zo jong en vers.
Viooltjes die fijn geuren.

De urste leeuwerik
die greasland gee verkennen.
Een tuinfluiter die zingt.
Ik mein ‘m te herkennen.

Ik hè nie in de gaten
dè ik zelluf ben gaon fluiten.
Ut zal nie lang mer duren,
dè de koeien dansen buiten.

Un ènd mi zeuven jong
zwemt rustig dur de sloot.
Ik blijf mar efkes staon,
eanders schrikt ze zich nog dood.

Ik zie aon ginnekeant
un dil jonge wilgentenen.
De zurge van de wèèreld
die zijn efkes verdwenen.

Di is pas echt genieten.
Hier hè’k lang op gewacht.
Ut vurjaor en de zon
bezurge lèèvenskracht.

Door Rinie van Haren