Gebroken hart

Hij zaag heur alle dage
op ut wérk op ut kantoor.
Hij liep ’r heel duk langs.
Gebrukte zun oog en oor.

Es ie heur zaag zitte,
dan liep zun bloeddruk op.
Zun hart dè klopte sneller.
En hij kreeg un rooie kop.

Zij keek dan soms opzij
en lachte dan naor hum.
Hij keek verlèège trug
en vroeg zich af wurrum.

Hij fantaseerde alle daag
en hoopte hoe ’t zû zijn
es zij hum ok zaag zitten.
Dan hâ’n ze ut veast fijn.

Es zij hum dan vurbijkwaam,
dan bleef ie efkes staon.
En keek zolang ie kon
waor of ze heen zû gaon.

Hij bewonderde aon heur
d’r uiterlijk en manieren.
Ze was intelligent en knap.
Kon ie heur mar versieren.

Mar toen ie saovunds laot
in ut durp heur tegenkwam,
toen bleek ze al verliefd te zijn
op un eandere vlam.

Hij zakte dur de grond
vur z’n ogen wier ut zwart.
Want midden in zun ribbekeast
laag un gebroken hart.

Door Rinie van Haren