Ut keuje

Ze ware thuis mi zeuven jong
un middelgroot gezin.
Van smergus vroeg tot saovus laot
wier d’r gewerkt vur ut gewin.

Toen in ut vroege vurjaor
unne big wier aongeschaf
toen was dè vur die keinder
al hillemaol gin straf.

Ze spulden mi dè huisdier
en hâ’n de grôtste schik.
Mar vaoder bleef ‘m voejere.
‘t Keuje wier snel rond en dik.

En toen de lange zommer
al gaauw liep op z’n eind
toen sloeg ut weèr gaauw um
mi rèègen en veul weind.

Ut keuje laag te wuule
was al un grote’n beer.
Ons vaoder zeej toen zachjes
dè ‘t-ie klaor waar vur de leer.

En toen kwaam de slachter
in zunne’n overal
en gin van alle keinder
die moch kijken in de stal.

Ut keuje lin ut loodje,
de slachter snee mi veul geduld.
De vriezer wier gevuld mi ham,
en spek, en worst en zult.

Mar een ding, dè waar sunt
wie hâ dè toch bedocht?
De mooiste kerbonaaj
wier naor de pastoor gebrocht.

Door Rinie van Haren