De Kringloop

Ik liep laotst dur de Kringloop
en zaag daor zôvul dingen
waordur ik haost verzoop
in mun herinneringen.

De miste van die spullen
die kende’n ik van ons thuis.
Ut ware vaen die dinger
die stonden in ons huis.

Ut begon al mit un krukske
en un grote zinken teil.
En ik zaag un kolenkit
en un plastic taofelzeil.

Twee houte kandelaren
midden op un dressoir.
Ut leek wel of ik effe
bij ons opa en oma waar.

Taofels vol mi Tupperwèèr
un dèèkekiest en vazen.
En aauwe schemerlampen,
afijn ‘t zal oe nie verbazen.

Witte wè ik ôk zaag staon?
Un sigarettemeulen!
Die ging open en dan dreai-je,
en begon spontaan te speule.

Un keaststel in Delftsblauw
op un rond gehaakt kleedje.
En un haost compleet servies
vur un feestelijk dineetje.

Och ik keek mun oge’n uiwt
tussen al die aauwe spullen.
Want mi al wè daor zo ston
kun-de un heel museum vullen.

Door Rinie van Haren