Aarde

Mi de mijnbouw in het zui-je
ston natuur flink onder druk.
Mar de kolen en de handel
zurgden vur werruk en geluk.

Steeds meer auto’s op de wèège,
diesel en benzinedamp.
Olietankers die soms lekten
zurgden op de zee vur ramp.

Toen de veestapel ging groeien
kwaam overschot vaen mest en gier.
Werken aon manipulatie
vaen hormonen bij un dier.

Mi de kennis um te vliegen
kwaam de luchtvaart goed op gang.
Reizen naor de verre oorden,
es ut kaen soms wèèke lang.

En de industrie floreert.
De productie - alsmar meer.
De ontbossing, ondanks alles,
is er zonder ummekeer.

Asbest, plastic en vervuiling
overal in de natuur.
Het klimaat gee protesteren
en dè merk-te op d’n duur.

Gao mar steeds meer huizen bouwen.
Straote, pleinen en beton.
Is d’r vur de toekomst daen
vur ut klimaat echt gin pardon?

Niks of niemand die nog spaarde
en wè winnen we d’r mee?
Dè oot onze moeder Aarde
kèihard naor de bliksem gee.

Door Rinie van Haren