De misdienaar

Muisstil was ut in de klaes
Mijnheer pestoor kwaam binnen.
Hij keek de klaes ‘s ernstig rond.
De catechismus kon beginnen.

Aon ut einde vaen de les
vroeg de pestoor de klaes:
Hij zocht nog misdienaars,
of d’r interesse waes.

D’r ware d’r wel vier
die de haend hâ’n opgestoke.
Ze mochten nao de schôl
al komme, zo wier afgesproke.

Ze moese drek al klere paese.
Allerurst un zwarte toog.
Mit un koord strak um de middel
zo kwaam de zeum umhoog.

Un hagelwitte supperplie
die ging daor overheen.
Es hulpje van de priester
stonne ze daor bijeen.

Toen gingen ze nog oefenen
mit ut lui-je van de bel.
En mit ut plechtig lopen.
Heel langzaam, nie te snel.

En sondags was de urste Mis
es dienaar van de kerk.
Mi werme, rooje wangen
zo deeje ze hun wèrk.

Aon ut einde van de Mis
was de pestoor tevreeje.
Ze mochte naor de pastorie
un cake wier aongesneeje.

Door Rinie van Haren