Spulgoed

Hij is al in de zuventig
en prutst gér in zun schûrtke
Hij timmert veul van hout
en gif ut dan un klûrtke.

Vur de dochter van zun zoon
makte hij un poppenhuis.
Laoter was ze in de wolken
van ‘t keukentje mit fornuis.

D’r opa makte alles
van heel veul restjes hout.
Mi engelengeduld,
was hum dè toevertrouwd.

En vur zun urste klèènzoon
un drèai-jmeule op schaol.
Un grôtvaoder es timmerman
dè is toch ideaol?

Es er wer un klèènleind
gaauwèchtig jaorig was
daen ging-ie aon ut zagen
en was ie in z’n sas.

Mar vur de sinterklaos
dan kon ie toch niks maken.
Want daen verraoi-jde’n ie
geheim gehaauwe zaken.

Daen kocht ie mar un puzzel
in de winkel op ut plein.
Unne letter van banket
en wè snoep van marsepein.

Noot kwaam ‘t-ie mi lèège heand
z’n gulhèd was heel groot.
Al moes ie dan un wèèk lang
gaon lèève op dreug brood.

Door Rinie van Haren