Licht dat door Druten trekt

Druten maakt zich op voor een zaterdag die nét even anders voelt. Op 13 december, het feest van de heilige Lucia, trekt om 16.30 uur een processie door het dorp: het reliek en beeld van Lucia voorop, gezegende kaarsen in de hand. Geen folklore, maar een helder signaal: in de donkerste maand kiezen voor het licht.

December is de maand waarin de duisternis terrein wint. De dagen zijn kort, de avonden lang, maar somber wordt het zelden. Integendeel, dit is de periode waarin we massaal het tegenvuur ontsteken. De natuur draait de lichtknop omlaag, wij draaien ’m eigenwijs weer omhoog. Lampjes in de vensterbank, kaarsen die niets ‘hoeven’ behalve gloeien, een boom die we door de voordeur wurmen om hem binnen vol blinkende ballen en sterren te hangen. Het is bijna ritueel: als het donker wordt, maken wij het licht.

Daarom past de Lucia-processie naadloos in deze periode. Haar naam betekent licht, haar verhaal gaat over volhouden in de duisternis. In Druten draagt men dat verhaal straks letterlijk door de straten. Elke kaars in de stoet zegt hetzelfde als de lichtjes thuis: hier is warmte, hier is hoop, hier houden we stand.

Misschien zit dáár de essentie van onze decemberblijheid. Het is geen feest van overvloed, maar van betekenis. Een stille opstand tegen de koude maanden. Een klein statement dat het licht altijd terugkeert.

Zelfs de kerstboom, een stuk winterbos dat we binnenhalen en volhangen met glitter, verbindt ons met oude generaties die hetzelfde deden: een symbool dat de lente, ergens in de verte, alweer ademt.

Op 13 december kiest men in Druten dus voor iets oerouds dat nog altijd actueel is: licht brengen waar het donker is. Niet groots, niet luid, maar vastberaden. In een processie, in de huiskamers, in die ene kaars die nergens voor nodig is behalve dat hij brandt.

En dat is precies genoeg.

Meer informatie: bit.ly/Lucia-Druten-2025

Door Peter Fontijn