Fusiekoorts aan de Waalkant

De cijfers spreken klare taal. Wie de verkiezingsuitslagen van Beuningen, Druten en West Maas en Waal naast elkaar legt, ziet een patroon dat bijna te logisch is om te negeren: drie gemeenten met hetzelfde politieke DNA. VVD, PVV, CDA, D66 - de verhoudingen verschillen wat, maar het denken is verwant. Nuchter, praktisch, weinig behoefte aan Haagse poeha.

Wijchen daarentegen loopt in een ander ritme. Daar scoren D66 en GroenLinks/PvdA alsof de klimaatconferentie er al begonnen is. Aan de noordzijde, het échte Land van Maas en Waal, houden we het liever wat nuchterder: eerst zien, dan stemmen.

Een blik op de politieke windroos zegt genoeg. Beuningen, Druten en West Maas en Waal zitten stevig in het midden-rechts kwadrant: ondernemend, behoudend waar het moet, vooruit waar het kan. Wijchen zweeft wat hoger, progressiever, stedelijker; eerder aangemeerd bij Nijmegen dan bij Alphen.

Daarmee is de logica van een toekomstige fusie eigenlijk meteen glashelder. Een gemeente Land van Maas en Waal waarin Beuningen, Druten en West Maas en Waal samen optrekken, sluit beter aan bij gedeelde belangen, gedeelde grond en gedeelde mentaliteit. Eén bestuur, één visie, één regio die eindelijk gewicht in de schaal legt tussen Tiel en Nijmegen.

Wijchen? Die mag zijn eigen pad blijven volgen, met fietssnelwegen, laadpalen en burgerpanels. Niks mis mee, maar anders. Laat hen richting Nijmegen kijken, en laat het Land van Maas en Waal gewoon zichzelf zijn: nuchter, eigenzinnig en net eigenwijs genoeg om zonder stadsrand te kunnen.

Economisch, cultureel én in mentaliteit passen Beuningen, Druten en West Maas en Waal als drie puzzelstukken die al jaren op elkaar liggen te wachten. Het is tijd om ze eindelijk in elkaar te klikken.

Door Peter Fontijn