Dromen zijn bedrog

Zwijgend kijken we tv.
De beelden duun ons rillen.
De onrust vur un oorlog
is iets wè wij nie willen.

Hoe is het nou toch meugelijk
dè één man kan bepaolen,
un leand binnen te vallen
en overhoop wil haolen.

Het leed van al die miense
is schrijnend um te zien.
Gebouwen zijn verpletterd,
en hullie huizen bovendien.

En iedereen op de wèèruld
die kikt onmachtig toe.
Wie kan di nou toch stoppen?
Te beginne waor en hoe?

Ieder hil zun aojum in
bij ut woordje nucleair.
Want daormee te gaon dreigen
gee iedereen te ver.

Es dan de tillevisie
zwijgend wor afgezet
dan gaon we stil naor boven.
En kruipen in ons bed.

Ik kan nog lang nie slaope.
Zie die beelden alsmar trug.
Onrustig lig ik daor dan
en dreai-j wer op mun rug.

En es ik dan in slaop val,
dan droom ik onbetwist
van un aardbol vol mi vrede.
Waor noot oorlog is gewist.

Door Rinie van Haren