Onbezurgd

Es de muziekdoos is gestopt
dan wil ik zachjes gaon.
Mar ben ik bij de deur,
dan blef ik efkes staon.

Daor ligt die klèène jong
op weg naor dromenleand.
Un zurgeloze reis,
niks is er aon de heand.

Wè steej ‘m nog te wachten
es ie straks grotter is?
In un wèèreld zô onrustig.
Want d’r is van alles mis.

In de leande nie ver weg
is ‘t-er oorlog en verdriet.
Het is een en al ellende
in menig rampgebied.

Mar ok heel dicht bij huis
in onze maotschappij
zijn luntjes vort zo kort.
Is ‘t-er duk un stèèkpartij.

Explosies en geweld
die zijn van alledag.
Ut nijs dè ons berèkt
dè makt me soms van slag.

Dan wijken ze opins
die zurgen van daornet.
Es mun aondacht dan wer gee
naor ons klèènkeind in zun bed.

Ik heur un diepe zucht.
Hij slaopt hier rustig deur.
Wè is di toch genieten.
Gin zurge, gin meleur.

Door Rinie van Haren