Luchtpost

Ik docht: ut wor ’s tèd
dè’k oe onderheand ’s schref.
Want eanders zudde denke
waor ik nou toch ’s blef.

Toen ge zet gesturven,
toen hè’k oe toegezeed
um af en toe te schrijven.
Iets wè ik nog nie deed.

Ik zè nie zônne schrijver
dè is echt niks vur mijn.
Mar tegen jou aon praote
dè is ’t-er nie mer bij.

D’r is hier veul vereanderd.
Ge kent ut nie mer trug.
Ze bouwen alles vol hier
en dè gee zô raozend vlug.

We bellen mi mobieltjes
daor zit gin drûdje aon.
Zo sturen we berichjes
die dur de lucht hèèn gaon.

Es ge iets wilt kopen
dan kan dè vanuit huis.
Bestelle kan op internet
en ze brengen ut dan thuis.

We koken op inductie
gas is vort ut de tèd.
De belasting is gebleven,
die raken we nie kwet.

D’r is zoveul vereanderd.
Afijn, dè lèès-de al.
Ik beloof dè ik oe durrum
wè dukker schrijven zal.

Door Rinie van Haren