Rinie van Haren.
Rinie van Haren. Foto: John van Gelder

Lèèsplenkske (2)

Column Dichterbij

We motte mi zun alle
trots zijn op onze taol.
Ons mooie dialect
in ut Leand van Maos en Waol.

Vandaag gaon we wer wijer.
We zijn al bij les twee.
En we worre al iets vrijer
mit ons Maos en Waols dictee.

We witte dè ge traone kregt
es ge un juin gaot pellen.
En es un kiep d’r èèi-jer legt
dan kun-de ham bestellen.

En es ge vis wilt kopen
dan gao-de naor de mert.
De meskes die hier lopen
duun de haoren op n’ stert.

Veul sûkker in un bèkske.
Zeand scheppen mit un schup.
En slumkes in un zèkske.
Un veter in de knup.

Un blôjer op oew vinger.
De èrpel in de bèn.
De weas gee dur de wringer.
Hij krûpt in zunne pen.

Zo krijge we ons dialect
al gaauw onder de knie.
Ik denk dè ut al heel wè lekt.
Ik ben haost bij les drie.

Vurlopig is ut mooi gewist
Ik zij ut nou wel zat.
Ik heb nou nog gin woord gemist
en ik praot al lekker plat.

Door Rinie van Haren