Inne jeugd

We liepen dur ut durp naor schôl
Vertig jong in één lokaal.
Alleen es de meester weg waar
was er soms wel wè kabaal.

We zaten in de benkskes
mit de erms over mekaor.
En had-de ‘s un les nie af
dan waar-de de sigaor.

Aon de spaken van de fiets
makten we un stuk karton
mi weasknijpers veastgemakt
zodè de fiets flink ‘brommen’ kon.

Thuis spulden we verstoppertje
of we knikkerden op straot.
Mar es ut dan ging schemeren:
‘Naor huis. Ut is al laot.’

We bouwden soms un hutje
van aauw lakens en wè hout.
We wônden op ons èige.
Dè waar ons wel toevertrouwd.

De woensdag was gehaktdag
en op vrijdag was er vis.
Was d’r ôk gekôkte pudding?
Of was dè nog ongewis?

De tèd was toen nie bèèter
mar slèchter èvenmin.
Al hâ’n we haost gin schermtèd,
we hâ’n ut naor ons zin.

En al is die tèd vereanderd,
zurg vur voldoende vreugd.
Koester oew keinderjaore.
Want ge kreg mar inne jeugd.

Door Rinie van Haren