Kammeraoi-je

Vrienden vur ut lèève,
twee kammeraoi-j van toen.
Bèi-j naor dezelfde schôl
en alted wè te doen.

Ze trokken samen op
en voetbalden op straot.
En waren ôk wel in
vur wè kattekwaod.

Ze groeiden samen op
kregen oog vur de techniek.
Ze gingen samen werken
in un grote staolfabriek.

Mar toen kwaam ut moment
dè d’n inne van de twee
ging trouwen en verhuizen
en d’n eander ging nie mee.

Ze beloofden aon mekaor
um duk mekaor te bellen.
De urste maonde ging dè nog,
d’r waar zat te vertellen.

Mar langzaam wier ut minder.
Ze hurden minder van mekaor.
Alleen mi de verjoardag
en nog un paor kir in ‘t jaor.

Al lèèfde ze d’r èige lèève
ze dochten duk aon lang gelee
toen ze, overal waor ze gingen,
alted waren mi zun twee.

Ge wit noot hoe ut lup
mar wè ut lèève oew ôk biedt,
al ben-de wijd weg van mekaor
un echte vriend verlies-de nie

Door Rinie van Haren