Boodschap

Ik hoorde de presentator zeggen dat ze er ‘even’ uitgingen voor de boodschappen. Dus ik dacht zelf ook maar even een flinke boodschap te doen. Toen ik tien minuten later terug kwam en op m’n bank plofte waren ze nog bezig. Mijn God wat zijn de kerstreclames lang en het moet kapitalen gekost hebben. Het zijn net halve films, waardoor het lijkt alsof de reclame de film zelf is. Naast lang zijn ze daarnaast ook nog eens gruwelijk nep, overdreven én slecht geacteerd.

Wat mij betreft springt die van de Kruidvat eruit. Konijntje erbij en een lief kindje doet het altijd goed. En het konijntje mag natuurlijk niet de oven in, anders staat dierlievend links-Nederland weer op z’n kop. Wie er in vredesnaam bedacht heeft dat er in het eindshot drie kleine levende varkentjes op tafel moeten staan is mij een raadsel. Evenals die kalkoen die met z’n hoofd uit de lampenkap komt. En een geit die uit de kast komt? Ik meen zelfs nog een struisvogel op de achtergrond te zien in de woonkamer. De reclame van de Jumbo lijkt, met de zelfde herkenbare cast zoals altijd, wat haastig in elkaar geflanst en humor zit er deze keer niet in. De Aldi kiest voor het meest slecht Nederlands gezongen lied in tijden en heeft de focus liggen op een multi-culti-gekleurde Nederlandse samenleving. Veel te overdreven als je het mij vraagt.

Dan hebben we de Plus. Die gooit het over een gewaagde andere boeg. Een zoon van een moeder die de nieuwe vriend niet accepteert. Herkenbaar wellicht voor sommige gebroken families, maar er bekroop mij een gevoel van ongemakkelijkheid. De beste reclame vond ik die van de Staatsloterij. Honderd keer beter dan die van concurrent Postcodeloterij, wat net lijkt of het een gestolen gemaakte Coca-Cola reclame is. Ik ben door de reclames nu in de war waar mijn kerst-eten te kopen.

Door Rex Broekman