Kaarten um de winst

In de bruine kroeg, bij ‘t licht vaen un lamp,
keek Kees op zun kaarten, ut was echt un ramp.
Hij wies ut al drèk, hij verloor dizze pot.
Mar daormee waar d’n aovund nog nie kapot.

In de twidde ronde - die goof al meer licht
hâ ‘t-ie un troef en op winst veul meer zicht.
Zunne maot wier al stil, di kostte’n ‘m geld.
En hij hâ net zunne winst nog uitgeteld.

De glazen die wiere wer rijkelijk gevuld.
En de volgende ronde wier rap gespuld.
Mit twee aoze en un boer in de haend,
moes ‘t gaon lukken, zo zin z’n verstaend.

Kees zette mi deez kaarten gerust hôgger in.
En hij kreeg ‘t al steeds meer naor zun zin.
Z’n kaarten tigge zunnen borst gedrukt.
Di is zônne’n aovund dè alles ’m lukt.

Dè ’t tij zû gaon keren, dè hâ ‘t-ie nie gedocht.
Hij waar aon ut winnen nou net zô verknocht.
Mar hij overspulde te gaauw al z’n haend.
Ok al spulde’n ie vanaovund nog zô briljaent.

De leste rondes die liepen nog ut minst,
en daor verdampte zunne’n opgebouwde winst.
Nou hâ ‘t-ie nie genoten van di kaartfestijn.
Vurral dur z’n drang um mar de beste te zijn.

Door Rinie van Haren