Ray van Haalen (bewerkt met AI).
Ray van Haalen (bewerkt met AI). Foto: Eigen foto

Een kijkje in de platenkast van Ray van Haalen: Vaders gitaar was de eerste invloed

Serie Platenkast

Een warme, zomerse middag en twee mannen urenlang in gesprek over muziek. Op de achtergrond klinkt Rays Spotify-afspeellijst tussen een paar draaiende ventilatoren door.

Op vroege leeftijd zorgde een foto van zijn vader met een gitaar in zijn hand voor Rays eerste interesse in muziek. ‘Toen stond er in huis nog een platenspeler met bakelieten platen,’ vertelt hij. ‘Zodra ik en mijn broers meer interesse kregen in muziek, volgde een echte, modernere platenspeler, die we kochten bij Lewiszong in de Hogestraat in Druten. Uiteindelijk kregen wij een pick-up, zo’n inklapbaar ding, nog in monogeluid, op onze kamer.’

Ray ging nooit naar de kerk, maar bij de beatmissen van Pater Heuft zat hij steevast vooraan. Het kon niet uitblijven; de eerste gitaar kwam het huis binnen, waarna er driftig geoefend werd. De jaren zeventig zorgden ervoor dat de tiener meer dan geïnteresseerd raakte in muziek. ‘Bowie, Led Zeppelin, Rolling Stones en J.J. Cale; zij hebben mij enorm geïnspireerd qua gitaarspel. Maar de mooiste lp uit deze periode is “Live 1969”, een obscuur livealbum van Velvet Underground. Ook Lou Reeds solowerk is niet te vergeten, vooral de albums “Berlin” en “Rock ‘n’ Roll Animal”. Ik kocht die platen in tweevoud. De eerste versie draaide ik namelijk helemaal grijs.’

In de jaren tachtig speelde Ray samen met zijn broers Johan en Caspar in Sally and the Snobs, wereldberoemd in Maas en Waal, Nijmegen en Arnhem. ‘Een prachtige tijd, om nooit te vergeten.’ Vele avonden brachten ze door in de Koperen Droes. Hans de Koning, ook gitarist, zorgde voor aanvoer van nieuwe muziek. ‘Via hem heb ik onder andere Bonnie Raitt leren kennen.’ Nog veel meer namen volgen: Ry Cooder, Lucinda Williams, Gillian Welch, Springsteen - de collectie blijft groeien.

Tegenwoordig speelt Ray in Steve Duke & The Earls, Black Hat White Hat en Dix, die recentelijk het album ‘Ludovicus Bosco Hic Fuit’ hebben uitgebracht. Platen en cd’s heeft Ray inmiddels niet meer: ‘Die zijn allemaal naar mijn dochter Lucy gegaan, of opgeruimd.’ Hij doet het tegenwoordig met een favorietenlijst op Spotify. Op dat platform speurt hij naar nieuwe mooie muziek, vooral americana, de muzieksoort die al vele jaren zijn voorkeur geniet.

Door René den Biesen