Een kijkje in de platenkast van Toon Renkens: ‘Mijn collectie? Weggegeven of weggegooid’

Buiten aan de tuintafel praat ik met Toon Renkens over het feit dat onze eerste ontmoeting ergens begin jaren zeventig geweest moet zijn. Toon en zijn broer Joep hadden een eigen kamer met daarin een discotheek. De ramen stonden open en terwijl de muziek naar buiten schalde, keken we uit op de zijkant van Lamers in Druten. Ongewild hebben de broers het zaadje voor mij als muziekverzamelaar geplant. Voor de eerste aflevering van deze nieuwe Platenkast serie ga ik daarom op zoek naar Toons muzikale verhaal.

Hij herinnert zich dat ze toen singles draaiden van onder andere Slade en T. Rex. ‘Hadden wij The Sweet ook? Dat weet ik niet meer.’ Al snel kwamen er ook lp’s in huis en riep vader Jan dat het allemaal wat zachter mocht qua geluid. Ten Years After, Led Zeppelin, Deep Purple en Uriah Heep met ‘Look at Yourself’. ‘De platenhoes met de spiegel!’ roepen we beiden in koor.

Toon was een van de eersten die stopte met het draaien van platen en overstapte op cd’s. Toen Spotify kwam, heeft hij de platen aan zijn dochter Dieke gegeven en werden de cd’s weggegooid. ‘Het voordeel van Spotify is dat het altijd en overal oproepbaar is. Vroeger moest je platen draaien via de apparatuur in huis en ons Ien (zijn vrouw Ricolien, red.) heeft helemaal niets met de blues, dus ja…’ Over wat zijn mooiste nummer aller tijden is, hoeft Toon niet lang na te denken: ‘Like a Hurricane’ van Neil Young. ‘Toen ik dat nummer ooit hoorde, ben ik direct naar de platenwinkel gerend om het album te kopen.’

Hij heeft al jaren slechts twee afspeellijsten. Een met blues: ‘Rory Gallagher, Kaz Hawkins, Julian Sas, John Lee Hooker en... hoe heet die stevige kerel ook alweer?’ Na lang zoeken komen we op Popa Chubby uit. De tweede lijst bestaat uit overige muziek. Behalve thuis naar muziek te luisteren, bezoekt hij ook regelmatig festivals en concerten; vaak met vriend Gerard naar onder andere Blues Peer of Holland International Blues Festival. Gitaarvirtuoos Joe Bonamassa heeft Toon het vaakst van allen gezien. Zijn concert in Carré noemt hij, afsluitend, het beste concert ooit.

Door René den Biesen