
Een kijkje in de platenkast van Jos Markus
Kunst en cultuur PlatenkastJos, geboren in ’48, komt al vroeg in contact met muziek. Eind jaren vijftig - het gezin had toen al een zwart-wit televisie in huis - kijkt hij naar Amerikaanse muziekshows. Vanmorgen zocht hij nog eens de Perry Como Show op op YouTube. ‘Het komt nu oubollig over, maar toen maakte dit grote indruk’. Hij herinnert zich dan ook nog de shows van Trini Lopez, Elvis Presley en Cliff Richard.
Rond zijn zestiende begint Jos zelf muziek te spelen als drummer in een Tielse indorockband. Als hij in 1965 in de vermaarde Maas en Waalse band The Lacions gaat spelen, stapt hij over op gitaar. Met deze groep speelt hij vier jaar lang met groot succes in de wijde regio. Men heeft zelfs een fanclub met een paar honderd leden. In de jaren zeventig en tachtig speelt hij in The Lions, waarmee hij nog bijna de Top 40 weet te halen. De single ‘Say Olé’ bereikt, als allerbeste resultaat, de nummer twee in de Tipparade. Na een enorm succesvol reünieconcert van The Lions in 1991, treden ze met hun muziek uit de sixties nog steeds een aantal keer ieder jaar op.
Jos is een groot muziekliefhebber met een hele brede smaak. Genres als nederbeat, blues (hij noemt als eerste Eric Clapton), soul (vooral eind jaren zestig met Otis Redding en Wilson Pickett) en country komen voorbij. In dat laatste genre geniet hij van pure Amerikaanse groepen zoals Exile en Alabama. Het allerbelangrijkste bij een goed lied is, volgens Jos, dat er gevoel in moet zitten. ‘Oh ja, The Everly Brothers zijn niet te vergeten. Dat zijn de stemmen van twee broers, die de sterren van de hemel zongen.’
Ergens eind jaren tachtig stopt Jos met het volgen van de actuele muziek. Tijdens het gesprek luisteren we naar Radio 5. Waar zijn mooie platenverzameling gebleven is? ‘Pleite,’ is het directe antwoord. Weggegeven, kwijtgeraakt en doorgegeven. Met name zijn nicht Carlijn, een ware liefhebster, heeft de nodige platen overgenomen. Zijn collectie beperkt zich nog tot een stapel singles en een paar honderd CD’s, die ergens op zolder staan. Jos is een echte muzikant. Muziek hoort hij vaak in zijn hoofd.
Door René den Biesen



