Een kijkje in de platenkast van Hein van Houten

Kunstenaar, B&B-eigenaar, liedjesschrijver. De ‘argeloze’ bezoeker komt ogen tekort in de diverse ruimtes waar we na aankomst doorheen lopen. Hein van Houten woont meer dan twintig jaar in onze regio, waarvan al vele jaren in Maasbommel.

De eerste jaren van zijn leven woonde hij in Delfzijl. Op de middelbare school, in het hoge noorden, kwam hij voor het eerst in aanraking met pop- en rockmuziek. ‘Dat was toch iets anders dan de piratenhits die thuis werden gedraaid.’ In de jaren die volgden werd zijn eerste muzikale smaak, onder andere via cassettebandjes met van alles en nog wat, gevormd. Hij haalt de lp Uh-Huh van John Mellencamp uit de kast. Het blijkt zijn eerste aankoop te zijn. Eigenlijk ging hij voor Bruce Springsteen naar de lokale platenhandelaar, maar die had geen werk van hem op voorraad. In latere jaren is hij een devoot fan van Springsteen geworden. Vol trots showt hij diens laatste album-box. 

Herinneringen komen boven van concerten van Counting Crows in Groningen en Bon Jovi in Enschede. Hein draait tegenwoordig alleen nog maar vinyl en luistert de muziek via een geluidsbox, waarmee hij door het huis wandelt. ‘Eigenlijk luister ik de hele dag muziek.’ De mooiste momenten zijn op zondagmorgen, dan halen zijn kinderen een lp uit de kast en wordt deze gedraaid tijdens het ontbijt. De jeugd kiest dan zomaar iets van The Beatles of Queen. Zeer verrassend.

Hein maakt tegenwoordig zelf muziek, als Jack Wooden. Luister hier eens naar op zijn website. Mooie singer/songwriter-muziek, waarin parallellen met zijn muzikale helden waarneembaar zijn.

Op de vraag welke song we zeker moeten benoemen, noemt hij onder andere Bert & Ernie met Maak er wat van (als je ontevreden bent doe dan daar wat an). Pure poëzie! Hilariteit als deze cd ook bij de schrijver in de kast blijkt te staan. Zijn smaak wordt naarmate hij ouder wordt steeds meer divers. We zien albums staan van onder andere Nirvana (’ik was zelfs als deze mannen gekleed’), Eddie Vedder en Johnny Cash (in zijn laatste jaren). Opvallend in het zicht staat ook een album van de hardrockers van Wolfmother. Voor (bijna) alle genres is de vinylfreak te porren, ‘alleen geen hardstyle, dat trek ik echt niet’.

Door René den Biesen