Een kijkje in de platenkast van Julian Sas
Serie Platenkast‘Ik ben een compleet allround muziekluisteraar’
De titel boven dit verhaal had ook ‘ik praat heel graag over muziek’ kunnen zijn. Het gesprek dat we samen aan tafel hadden, zou zo maar een hele dag door kunnen gaan. Muziek kwam al heel snel in Julians leven.
Julian Sas groeide op in de Wielstraat in Beneden-Leeuwen, waar zijn ouders luisterden naar onder andere Little Richard, Chuck Berry, Hank Williams en The Beatles. Hij was 6 jaar oud toen hij mede dankzij zijn moeder de rock & roll ontdekte. Zijn eerste lp was van Chuck Berry, die werd gekocht bij de supermarkt van Frits van Leeuwen in de Zandstraat. Ergens in de fruithoek stond een bak met lp’s voor 5 gulden per stuk. Julian heeft het exemplaar nog steeds in zijn kast staan.
Al snel werd de collectie uitgebreid. ‘Sommige lp’s kreeg ik van ons mam en andere kocht ik met het geld dat ik verdiende met het plukken van fruit en champignons.’ Het kijken naar onder andere Toppop en later Rockpalast zorgde ervoor dat zijn wensenlijst steeds groter werd. De platenwinkel van Theo, achter de Agnietenhof in Tiel, was al snel een plek waar Julian zeer frequent te vinden was. Fascinatie ging op zijn zestiende over naar bijna een soort obsessie. Vader Sas kon het niet altijd waarderen dat zoonlief op zijn kamer platen zat te draaien. Regelmatig - wat herkenbaar - viel de stroom op de bovenverdieping ‘ineens’ uit.
In zijn puberjaren kreeg Julian de lp Springlèavend van Normaal. ‘Na het zien van de voorkant van de hoes, wist ik wat ik wilde: spelen op een rode gitaar voor een enthousiaste menigte.’ Inmiddels heeft hij al meer dan twintig albums uitgebracht en reist hij met zijn band door diverse Europese landen. Vooral in de Duitstalige landen loopt het publiek warm voor de blues, die hij samen met zijn band brengt.
De jongen, die oefende in de Wielstraat, waar de buren vele uren konden genieten van zijn capriolen op de zes snaren, werd een groot verzamelaar. Zijn collectie is breed, van hardrock tot jazz, van Beethoven tot blues of ska. Het enige waar je hem niet mee kunt bekoren zijn de Hollandse meezingers van deze tijd. ‘We moeten nog maar eens afspreken’, zegt Julian aan het einde van het gesprek. ‘We hebben de helft nog niet besproken.’
Door René den Biesen
