Een kijkje in de platenkast van Nick Helmond

We stappen binnen in voormalig café ’t Zwaantje in Deest, de ruimte wacht om ingericht te worden als huiskamer. Nick zit aan het einde van de tafel al klaar met een stapel platen. De selectie hiervan heeft het nodige nadenken gekost.

Vanaf zijn derde woont Nick in onze regio. Hij stamt uit een hele muzikale familie, waarin ooms en neven allemaal wel een instrument speelden. Op een foto uit vroeger tijden zien we de vierjarige Nick met een gitaartje in zijn hand. ‘Vanaf mijn vroegste jeugd is er altijd muziek in mijn leven geweest.’

Muzikale herinneringen

Op de ochtend voor ons gesprek heeft hij zijn achtentachtigjarige moeder nog bezocht. Even samen oude muzikale herinneringen ophalen. Volgens haar was het eerste plaatje wat hij kocht Crazy horses van The Osmonds. Zij herinnert zich nog dat zijn vader helemaal tureluurs werd van het orgelgeluid dat continu terugkwam in het lied. Zijn vijf jaar oudere broer Jan had platen van Led Zeppelin en Deep Purple. ‘Als Jan was sporten,’ zo vertelt Nick, ‘sloop ik zijn kamer binnen en luisterde ik naar al die prachtige muziek. Luisteren naar Ritchie Blackmore, de beste gitarist ter wereld en AC/DC, het zijn dierbare herinneringen.’ Als tiener ging hij fruit plukken, alle verdiensten gingen richting de platenzaak. 

Café ’t Zwaantje

Na de MEAO ging Nick werken. Zijn laatste baan was op kantoor bij Maasglas. Samen met Wilma woonde hij toen nog in Boven-Leeuwen. In 1997 begonnen ze samen café ’t Zwaantje. Prachtige tijden hebben ze beleefd. Vele bands kwamen spelen, te veel om op te noemen. Cuby & The Blizzards, The Brandos, Herman Brood. 

Platencollectie

Inmiddels had Nick een prachtige lp-collectie van meer dan vijfduizend stuks opgebouwd. Op 31 januari 2005 sloegen de vlammen uit hun pand. Niet alleen zijn hele collectie, maar alles maar dan ook alles waren ze kwijt. ‘De brandende elpees rolden over straat.’ Ze bouwden hun leven in en rond de kroeg weer op, en een nieuwe platencollectie werd weer bij elkaar verzameld. 

Begin dit jaar hebben ze besloten dat het na zevenentwintig jaar genoeg is geweest. De kroeg wordt woonhuis. Nick en Wilma hebben nu een boekingskantoor en zijn actief voor Festival Zeeltje Rock. Nick speelt daarnaast nog met de groep Seven Thirty, ‘Muziek is en blijft altijd in mijn leven’.

Door René den Biesen