Een kijkje in de Platenkast van Beaky Engelen

Beaky Engelen wordt in 1949 geboren met de voornaam Antoon, als zoon van Dikke Toon van de VIVO-winkel in de Schoolstraat in Beuningen.

In zijn jeugdjaren spelen zijn twee oudere zussen - van de vier in totaal - gitaar en mandoline. Beide dames leren de instrumenten bespelen van een oud-pastoor in het voormalig klooster in Beuningen. Beaky heeft beide zussen gebeld, ze speelden toen liedjes van Fats Domino, Buddy Holly, Chubby Checker en Elvis. Dit zijn voor hem de eerste muzikale herinneringen.

Ergens rond zijn vijftiende besluit men in zijn vriendengroep dat ze allemaal een nieuwe naam moeten hebben. Antoon wordt zodoende Beaky, genoemd naar een lid van de legendarische sixties-groep ‘Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich’. Deze naam is voor altijd zijn voornaam geworden. 

In zijn hobbykamer, omgeven door gitaren, lp’s, singles, boeken van Arendsoog en diverse apparatuur, vertelt Beaky vol passie over de muziek in de sixties. The Kinks zijn de grote favorieten. Op 4 november 1966 - hij weet de datum nog - kocht hij een eerste single van de groep ‘A Well Respected Man’. 

Dit muzikale tijdperk, met zoveel dierbare herinneringen, liet hem niet meer los. Beaky somt de talloze groepen uit die tijd moeiteloos op. Hoogtepunt? ‘Als ik met mijn vriend Michiel ‘op bedevaart’ ga naar Liverpool. Wandelen over Penny Lane, naar muziek luisteren in The Cavern, een bezoek brengen aan het eerste huis waar John Lennon woonde of naar de kroeg, waar Ringo Starr regelmatig een biertje ging drinken.’ 

‘O, de muziek van die jaren, prachtig.’ De herinneringen vliegen voorbij. Hij speelt nog regelmatig met de band SEM en muzikale vrienden in de Alde Steeg. ‘Mooi om te zien als iedereen meezingt op Mrs. Applebee, dan krijg je de tranen in de ogen.’

Beaky, die zevenentwintig jaar heeft gewerkt als medewerker buitendienst bij de gemeente Druten, kan naast de muziek ook genieten van zijn vrijwilligerswerk bij de Alde Steeg. Hij voetbalt nog, zowel in Ewijk en Beuningen, en hij geniet van de zes kleinkinderen, waarvan er drie een instrument spelen. ‘Bedankt voor je komst’, zo sluit hij af. ‘Heerlijk om weer over die prachtige muziek van toen te mogen praten.’

Door René den Biesen