Binnenkijken bij... Tineke Pouw

Dat ook een klein huis groot kan ogen, bewijst de woning van Tineke Pouw uit Ewijk. In het kader van Oktober Woonmaand nemen wij een kijkje in haar unieke ‘small house’ in Ewijk. In haar ruime en sfeervolle woonkamer vertelt ze over haar woning, het interieur en de keuzes die ze gemaakt heeft om van dit huis een thuis te maken.

‘Tiny’ wonen was al langere tijd een wens van Tineke, het werd uiteindelijk een small house in de gloednieuwe wijk Ecowieck. De kleine, volwaardige en vrijstaande woning heeft een vloeroppervlak van 50 vierkante meter, waarvan 45m2 woonoppervlak. De kersverse bewoonster (Tineke woont er sinds mei van dit jaar) streefde er bij de bouw naar de ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden.

Bij binnenkomst wordt al meteen duidelijk dat van ‘small’ geenszins sprake is. Het hoge plafond en de grote raampartijen, van zo’n vier meter hoog over de gehele breedte, zorgen voor een ruimtelijk gevoel. Tineke heeft duidelijke wensen voor haar woning, die vervolgens door een architect in het ontwerp zijn uitgewerkt. ‘Hij heeft er nog wat hoogte aan toegevoegd, evenals een overkapping van circa 2 meter. Door het dak te verlengen voel je je, ondanks de hoge ramen, niet verloren in de ruimte. Bovendien fungeert de overkapping in de warme zomermaanden als zonwering.’

Geel

Een huis dat je omarmt, dat was wat Tineke voor zich zag toen ze in november 2021 tekende voor een kavel in de tiny house community in Ewijk. ‘Mede daarom heb ik gekozen voor natuurlijke materialen. Hout op de vloer en het plafond, en leemstuc op de wanden. In de natte ruimtes is mineraalstuc toegepast.’ Ook de kleur muurverf stond voor Tineke vrij snel vast; geel moest het worden. ‘De schilder raadde het ten zeerste af’, zegt ze lachend. ‘Vooral deze kleur geel. Maar ik heb mij er niet door laten weerhouden. En ik ben zo blij met het resultaat!’

Ze heeft gelijk, de kleur geel, neigend naar mosterd, zorgt in combinatie met de natuurlijke materialen en de houten meubelen voor eenheid en rust. ‘Dat was wat ik graag wilde toen ik aan dit project begon’, aldus Tineke. Ze benadrukt dat ook de aannemer daarin een grote rol heeft gespeeld. ‘Hij was het die bedacht om de kozijnen aan de binnenzijde niet hoekig te houden, maar juist rond af te schuren. Dat paste perfect in het plaatje.’

Duurzaam

Behalve ecologisch, is het Ewijkse small house ook zeer duurzaam gebouwd. De woning heeft gedeeltelijk een sedumdak en is voorzien van zonnepanelen, een warmtepomp en een warmteterugwin-installatie.

Ook wordt gebruikgemaakt van een regenwatersysteem dat verbonden is met het toilet, de wasmachine en de buitenkraan. Verstopt onder de veranda ligt hiervoor een watertank van 5.000 liter.

‘Neem genoegen met wat er op je dak valt, zei een cursusleider ooit eens, over de hoeveelheid water die je als huishouden nodig hebt. Ik vond dat een mooie gedachte, zeker vanuit het oogpunt om je ecologische voetafdruk te verkleinen.’

Concessies

Inherent aan het kleiner wonen, is het doen van concessies. Zowel qua opbergruimte als qua meubilair. 

‘De grote kasten die ik voorheen had, daar moest ik afscheid van nemen, evenals een grote hoekbank. Die pasten hier gewoonweg niet meer. De grote luiken (te zien op de foto, red.) wilde ik per se meenemen. Voorheen hingen ze boven mijn bed. Dat was hier geen optie. Samen met de aannemer heb ik gekeken hoe ze in dit huis tot hun recht zouden komen. Hij heeft vervolgens een speciale constructie bedacht, die al bij de bouw in de muur is aangebracht. Want door de droge kalkhennep isolatie kun je niet zomaar gaten in de muur boren.’

Meubels met een verhaal

Tinekes woonstijl neigt naar nostalgisch, laat ze weten. ‘Veel objecten en meubels gaan al jaren mee, en hebben allemaal een eigen verhaal. De kuipstoeltjes bijvoorbeeld, kreeg ik aangeboden door mijn ex-man, omdat mijn hoekbank niet meer paste. Het grappige is dat ik ze ooit zelf uitzocht toen we nog samen waren, omdat ze zo lekker zaten. En lekker zitten doen ze nog steeds. Sterker nog, het stoeltje is mijn lievelingsplek. De spekkast in de woonkamer is een vondst uit een vintage winkel, en werd met liefde door mijn ex-partner opgeknapt. Een tweede exemplaar kreeg ik van mijn nieuwe buurtgenoot in bruikleen. Het kastje is nog door haar opa gemaakt. En dan de hoekstoeltjes, die van mijn ex-schoonouders waren. Ik zat er al op toen ik 16 was, en voor het eerst bij ze op bezoek kwam. Nu maken ze deel uit van míjn interieur. Ik vind dat een mooie gedachte. Ik hou van spullen met een nostalgische waarde. Dat maakt mijn huis voor mij een thuis.’