Noodwoningen (2)

De watersnoodramp van januari 1926 maakte honderden gezinnen in het Land van Maas en Waal dakloos. Voor de eerste opvang werden houten noodwoningen geplaatst. Tussen september 1926 en zomer 1927 realiseerde het Bouwbureau Watersnood 290 nieuwe woningen.

Ze staan nu bekend als ‘watersnoodwoningen’. In Dreumel werden er 112 gebouwd, in de toenmalige gemeente Appeltern 89 (met name in Maasbommel en Alphen). Daarnaast 79 in de gemeente Wamel (waaronder Beneden- en Boven-Leeuwen) en enkele in Druten.

Vrijwel alle watersnoodwoningen bestaan nu nog. Hoewel sommige flink verbouwd zijn, kun je ze meestal nog goed herkennen: eenvormige, losstaande huizen, rode zadeldaken, gebouwd in een rijtje. Voornaamste kenmerk: een stapeltje tegels aan beide zijden van de voorgevel, net onder de dakrand. Indertijd werden ze gerealiseerd als standaardwoningen om kosten te besparen. Sober uitgevoerd, volgens een vaste plattegrond. De meeste mensen gingen er niettemin op vooruit, vergeleken met hun huis dat ze door de watersnood verloren. De bedsteden hadden plaatsgemaakt voor slaapkamers, de privaten waren verbeterd, de inpandige stallen vervangen door aanbouw.

Toch was er ook een pijnpunt. De financiële lasten op de nieuwe woning kwamen bovenop de nog lopende lasten op hun verwoeste huizen. Voor de kleine arbeiders en boeren een groot probleem. Dat leidde tot conflicten en huisuitzettingen.

Anno 2026 vormen de watersnoodwoningen de stille getuigen van de watersnoodramp van 1926.

Zie ook: www.watersnood26.nl.