Aangewezen op steun

De watersnood van januari 1926 in Maas en Waal had dramatische gevolgen voor de inwoners van lager gelegen plaatsen zoals Maasbommel, Alphen, Dreumel en Wamel. Zij zagen hun huizen, hun hele hebben en houden, door het water worden verwoest. Maar ook in het hoger gelegen Druten veroorzaakte de overstroming ellende, zo blijkt uit krantenberichten uit die tijd.

In de dorpskom van Druten kwam het water niet hoger dan een meter. In de lager gelegen delen en kerkdorpen, zoals Puiflijk, gingen enige tientallen huizen verloren. Half januari was hier het ergste watergevaar geweken.

Toch had de bevolking van Druten, veelal arbeiders, het zwaar. De vele steenfabrieken en de tabaksstripperijen kwamen stil te liggen. De werkers en hun gezinnen werden aangewezen op gemeentelijke financiële steun en levensmiddelenbonnen.

Toen het water weg was, moesten de ondergelopen huizen eerst worden ontsmet en door een bouwkundige gekeurd, voor de gevluchte bewoners konden terugkeren.

Een verslaggever van De Gelderlander meldde op 19 januari 1926 over Druten: ‘De huizen zien eruit, verschrikkelijk! Het slib heeft alles met een vetlaag bedekt. Een ondragelijke stank verspreidt zich door de meeste huizen. Wij althans zijn er in één geweest, waar het gewoonweg niet was uit te houden. Er kan dan ook niet genoeg op het gevaar van besmetting worden gewezen.’

Zie ook: www.watersnood26.nl.