Lichje breande

Soms is er in oew lèève
opins un slecht bericht.
Daen worde effe stil
en slaon oew ogen dicht.

Ge bent in oew gedachten
dan steeds wèr - ongemerkt,
bij dè bericht van idder.
Ut lèève’n is beperkt.

Dan kommen zuutjesaon
al die herinneringen.
Vaen al ut samenzijn
en meer nog van die dingen.

Vaen toen op die vaekaentie,
of op dè grote fist.
Of witte nog van toen ge
naor dè concert toe bent gewist.

we hâ-n ‘t nie aon zien komme,
mar inins is ut vurbij.
En overal wor we komme nou
blèf jouwe stoel vort vrij.

Tis nog nie te bevatte
mar plots realiteit.
Bij alles wè we doen vort
zijn we jou vur altèd kwijt.

Dur de blaoier van de bomen
vil zomar un zonnestraol.
Dè kan gin toeval zijn.
Ut is un knipoog, un signaal.

Jouw opgewekthed seint daen:
Pak van mekaor de haende.
Lèèf wijer mi mekaor.
En laot steeds un lichje breande!

Door Rinie van Haren