De stoker van ‘t gemaol

Hier in de rivieren
zurgde al ut waoter
vur werk en vur transport,
mar soms ôk vur un kaoter.

Es opzichter van beroep
bij ut Polderdistrict
was ie bij ut stoomgemaol
es stoker van De Tuut gestrikt.

Ut was vur Piet van Genen
zun alledaagse kost.
Es de Maos begon te stijgen,
ston Piet al op zun post.

Ut stoken van de kèètels,
dè werruk was echt zwaor.
En ut was ’r altèd heet
en dè was nie zô raor.

Want bekant tweehonderd graoje,
dè moes ut constant zijn.
Dan ston-de mar te zweten,
dè was nie altèd fijn.

Twaolfduuzend kilo kolen
in één etmaol in ut vuur.
Nim allenig mar ut krui-je
vanuit de kolenschuur.

Dè ware hoogtijdage
die zwaor werk brochte.
Zo bleef ut waoterpeil
op de gewenste hôgte.

Historisch van veul waarde
in ut Laend van Maos en Waol.
De Tuut is onze trots
es prachtig stoomgemaol.

Door Rinie van Haren