De loonbuil

Ut waar d’n hele’n wèèk
al heel vroeg uit de vèère.
Urst oew-èèige wease
en dan nog effe schèère.

De thermosfles gevuld
en un trömmelke mi brood.
Tis tèd um te gaon fietse.
Te gaon werke vur de nood.

Ut wèrk in de fabriek
is lang nie altèd licht.
Mar is es kostverdiener
vur zun huishaauwe zun plicht.

Op vrijdagmiddig in de rij.
Ut loon wier uitgedèèld.
In ’n buileke zaat ut geld
op de cent af uitgeteld.

D’n bakker kwaam al daage.
Brocht brood en soms un kuukske.
En schreef dan de bestelling
van die wèèk op in un buukske.

Dè dee toen ok de kolenboer,
en wè de melkboer hâ gegeven,
wier durdewèèks nie betaold
mar ammaol opgeschreven.

En was de wèèk vurbij,
wiere de lijstjes opgeteld.
En moes ’t er afgerèèkend
wè t’er ammaol was besteld.

De loonbuil van die wèèk
die wier dan lèèg geschud.
En op un heel klèèn bietje nao
ware de miense dan wèr blut.

Door Rinie van Haren