Ut vlèmke

Hij kum nie alle wèèke
mit un böske rooje roze.
Mar dè wil toch nog nie zegge
dè’t-ie heur zû verwaorloze?

Ut is gewoon zô simpel,
dè’t-ie daor ginins aon denkt.
Mar ze wit toch zelluf ok wel
dè’t-ie aondacht aon heur schenkt?

Hij verkondigt nie alle uren
dè’t-ie heel veul van d’r hil.
Mar ze wit toch onderheand wel
dè’t-ie gin eander vrouwke wil?

Zij vein ut toch nie nodig
- althans, wè hij vermoed dè’t-ie gedurig bij heur is?
Want ut zit toch echt wel goed?

Hij lup gin 24 uur
per dag aon heur te denken.
Mar dè wil dan toch niet zeggen
dè’t-ie heur toch oot zû krenken?

Ze zitte nie d’n hele’n dag
bij mekander op de lip.
Mar hullie huwelijk is daormee
toch echt gin zinkend schip.

Hij hèt in al die jaoren,
- of hij mot zich sterk vergissen zun vrouwke nog gin dag,
nog gin minuut echt kunne missen.

Ze zijn in al die jaoren
zij aon zij en heand in heand.
En hij is mar zielsgelukkig
dè hun vlèmke nog steeds breandt.

Door Rinie van Haren