Wurrum ik

Mèrge is d’n derde chemo
es ‘t-er niks mer tussen kum.
Ze ziet ut nie zô zitten.
Vraogt zich af: Wurrum?

Altèd hâ ze heel veul aondacht
vur beweging en vur sport.
Noot is ze idder ziek gewist,
alleen un griepke, mar heel kort.

Ze lette alted op heur voeding
aat gezond en nie te vet.
Ze dronk bekant gin alcohol
en rôkte noot un sigaret.

Want mit un gezonde stijl
kun-de langer lèève.
Nou diegeen die dè oot zee
die zit ‘r dizze ker goed nèève.

‘t Is nou alles bij mekaor
nog gin vier maond gelee.
Ze schrok en waar van streek
toen ze keek in de wc.

D’n dokter wies ut drèk.
Toen begon al ut meleur.
Nachten laag ze wakker.
Nou zit ze in die sleur.

Ze hâ ut noot gedocht,
toch is ze aon de burt.
Ze hâ van al die kuren
nog zelden mar gehurd.

Mèrge naor ut ziekenhuis
Ze gee toch wel mi schrik.
Een vraog spôkt dur d’rre kop.
Hoe kan ut, wurrum ik?

Door Rinie van Haren