Rinie van Haren.
Rinie van Haren. Foto: John van Gelder

In de wolken

Column Dichterbij

We reeje naor ut vliegveld
urst over de A twee.
D’r gingen in mun koffer
vurral wè klere mee.

Op Schiphol moes ik wachte
want ik waar daor veuls te vroeg.
dè duu-de duk uit vurzurg
mar ik haj nog tèd genoeg.

Ik rakte in gedachte.
Ja, ut was d’n urste keer,
dè’k meeging in un vliegtuig.
Ik vond ut toch un hele eer.

Zô hoog boven de huizen
drek vliegen dur de lucht.
Op de grote borden zuuk ik
naor ut nummer van mun vlucht.

Dan lop ik dur ut middenpad
naor un plekske bij ut raom.
De gordels motte um nou.
We vliegen drek, in ‘s hemelsnaom.

Misschien es ik goed rondkik
kan’k de hemelport wel zien.
En stee ‘t-ie dan nog open
dè’k oe zien kan bovendien.

Mar hoe ik ok mun best duu
d’r is nergus un port te veine.
Dè’s jammer want ik zal nie duk
zô dicht bij jou verschijnen.

D’r zijn heel veul bekenden
die d’n hemel vort bevolken.
Dur zo dicht bij jullie te zijn
waar ik efkes in de wolken.

Door Rinie van Haren