Rinie van Haren.
Rinie van Haren. Foto: John van Gelder

De raod

Column Dichterbij

Ze zijn allemaol gekozen.
Op hullie is gestemd.
Ze kwamen in de raod
en dè vuulde urst nog vremd.

Bij de installatie
wier de gelofte afgeleed.
Ut was nog èrg onwennig.
Indrukwekkend, zogezeed.

Mar toen ging ut beginnen,
de raodsvergaodering.
Veul stukken um te lèèze.
Dè was nog wel un ding.

Duk wikken en ôk wèège.
Veul regels en beleid.
Un mening kunnen vurme
op basis van un feit.

Bij iedere beslissing
drèai-jt ut vurral um geld.
Nao uren debatteren
wor ‘t-er nog unne keer geteld.

Es raodslid motte wete
d’r nie umheen te drèai-je.
Mar laot de haon in oewe ziel
nie te vroeg victorie krèai-je.

In de ogen van ut volluk
duu de lang nie alles goed.
Want de stuurlui-j aon de wal
die witte hoe ut moet.

Die buitenwacht waorvur
alles zô mekkeluk lekt
die meug gerust de raod
bedienen van respect.

Door Rinie van Haren