Prachtplaneet

We zijn op dizze aarde
ammaol mar slechts te geast.
De aarde die ons daag’luks
mi zoveul moois verreast.

Ze gift ons alle rûmte
en biedt ons veaste grond.
Producten um te oogsten
kèèi-j vers en zo gezond.

We meuge hier verblijven
en genieten van ut gruun.
Mar we zullen op ons burt
respectvol motte duun.

We maken teveul afval
en dumpen in de grond.
De locht die wor onzuiver
We maken ut te bont.

We zijn nie al te zuinig
gewist op deez planeet.
We zijn al heel wè jaore
echt verre van discreet.

En nou is de natuur
ons aon ut trugbetaolen.
De hoge temperatuur
berèkt ut abnormaole.

Ut vuur rent dur ut bos
en waoter dur de straoten.
Wè wij de aarde aonduun,
hebben wij dè in de gaoten?

We motte nou toch echt
un bèèter doel naostreven.
Um dizze prachtplaneet
aon onze keinder dur te geven.

Door Rinie van Haren