Dichterbij: Zit ut efkes tegen

Ok al makt- ‘oew eige zûrge
witte nie mer hoe ut moet.
Denk dan rustig bij oew eige:
Ut kum vaneigus wel wèr goed.

Zit ‘t soms ‘s gruw’lijk tege,
geej ut nie zo ès ge wil.
Laot de wèrreld dan mar draèi-je
en stao zelluf efkes stil.

Duu mar zuutjes, blèf mar kalm
want di-‘s nou zônne’n dag.
Dè alles constant tegenzit,
dan zedde heel van slag.

Aojum mar ‘s rustig deur
dan zal ut daluk wel wèr gaon.
Es di malheur staks wèr vurbij is
kun-de heel de wèèreld aon.

Al mènde dè ge hier nou zit
op ut toppunt van de pech.
Toch kum laoter alles wel wèr
op z’n peutjes terech.

Es ge ergus mee blèf zitte
of ge lôpt er mar mee rond,
zudde mar ut liefste wense
dè ellende nie bestond.

Ons pap die zee ons vroeger al
ès ‘t-er iets waar aongericht:
Tis nog noot zô donker,
of ut wor wel wèr licht.

Dus zet oew zinne nou mar
gaauw op oew herstel.
Ik mein dè’k-oe al zie lachen.
Ut gee al bèèter, zie-de nou wel.

Door Rinie van Haren