Dichterbij: Nurmen en waarden

Es ge nou un vurbeeld wil
vean aauwerwets gezag.
Dan nim ik oe vandaag ‘s mee
naor un lang geleeje-dag.

De kleasse van de jongesschôl
die puilden toen nog uit.
Die zaten nog ‘s stampesvol
mit allerhande spruit.

Un lawaai, soms nie te harden,
want de meester waar uit zicht.
Mar de herrie die verstarde
want de deur die sloeg hard dicht.

Es un kreai-j zo keek ie rond,
en niemand die nog wè zee.
Want ge hâ toen mar te lustere
of ge kreeg wè strafwèrk mee.

De Kreai-j dulde gin tegenspraak
en hâ ogen op zunne rug.
Wie docht wè uit te vrèète
die floot-ie mee terug.

Es de les begonne waar,
kon-de un speld nog heure valle.
En alle jong zaten geboge
over de priemgetalle.

Begrèp me goed, ut hoef vur mijn
toch zeker nie es toen.
Mar mi begrip en meer respect
is ‘t-er wel meer fatsoen.

Ik gaoi hier nie verkondige
dè ut fout gee mi de aarde.
Mar ut zu wel heel wè bèèter gaon
mi gebruik van nurm’ en waarden.

Door Rinie van Haren