De Maas&Waler dat ben ik: Henny Driessen

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat, een inkijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Henny Driessen
Leeftijd: 67 jaar
Plaats: Beneden-Leeuwen

Niet alleen een spraakwaterval kenmerkt Henny, ook haar manier van doen, en niet in de laatste plaats haar creatieve uitingen. De echte Leeuwense werd geboren dicht bij haar huidige woonplek, bij De Smidse, het pand dat genoemd is naar het werk van haar vader, op wie ze bijzonder trots is. ‘Hij bouwde en verbouwde alles zelf. Gouden handen had ‘ie. Van mijn moeder heb ik mijn creativiteit geërfd, en mijn liefde voor de tuin en de natuur. Eigenlijk ben ik supertrots op beiden.’

Ze heeft in meerdere Maas en Waalse dorpen gewoond, maar is blij weer terug te zijn op haar oorspronkelijke plek, waar ze zich dagelijks bezighoudt met vormen, kleuren, composities in verf en klei, en maakt wat spontaan in haar opkomt. ‘Als ik schilder ga ik niet uit van een vastomlijnd idee, ik laat het werk ontstaan, in lagen, net als het leven eigenlijk.’

Eigenzinnig
Ze vertelt dat ze best wel een beetje eigenzinnig is. Dat kun je ook zien aan wat ze maakt. Haar knusse atelier hangt vol met werken in zeer uiteenlopende stijlen, maar altijd moet er iets van gevoel in zitten, benadrukt ze. Overal kijken tubes en potten verf, al dan niet voltooide schilderdoeken en tientallen andere materialen uitnodigend naar de bezoeker van de ruimte, waar Henny’s man Peter tevens workshops zilversmeden geeft.
‘Ik ben een mensenmens. Bij het schilderen wil ik de innerlijke ziel aanraken. Voelen, ervaren, experimenteren, steeds weer opnieuw leren. Hier, op dit plekje, leg ik soms mijn schilderijen op de vloer. Dan kan ik eromheen lopen en alles goed bekijken. Het is pas klaar als het voor mijzelf goed voelt.’

Bonte mengeling
De ruime tuin achter het huis vormt een bonte mengeling van zitjes, prieeltjes, paadjes en wat al niet meer. Een koppeltje onverstoorbare en zeer tamme kippen scharrelt er vrolijk op los, tientallen vogeltjes bevolken een volière. ‘Dat is de hobby van Peter.’ De grootste passie van Henny is toch wel de natuur. Of het nu haar twee hondjes zijn of af en toe de logeerhond van haar dochter, of de bomen en de planten in de uiterwaarden en in de velden, ze geniet ervan. ‘En als ik boetseer, kijk, deze kop bijvoorbeeld, dan voel ik mij intens verbonden met het materiaal, de klei. Puur natuur.’ De vlotte, ononderbroken manier waarop ze over zichzelf vertelt, wordt weerspiegeld in alles om haar heen. De tuin, het atelier, alles ademt een gelijksoortige sfeer: vol, druk en uitnodigend tot kijken. ‘Ja, ik beschouw mezelf wel als een verteller. Ik leg er mijn hele ziel in.’
Van tijd tot tijd hanteert ze de camera: foto’s maken is haar andere hobby, en oude meubeltjes op de kop tikken bij de kringloop, om die vervolgens helemaal op te knappen. ‘Hier, deze leuke kast. Komt uit een stoffenzaak, en nu staan mijn flacons acrylverf en mijn penselen erin. Mooi toch?’

Schilderworkshops
Tijdens de schilderworkshops die ze geeft, zorgt Henny voor een fijne sfeer. ‘De mensen moeten zich op hun gemak voelen, anders wordt het natuurlijk niks met de creativiteit. Alles hier om hen heen moet goed aanvoelen; ik ben dan ook graag niet alleen docent, maar evengoed gastvrouw voor mijn cursisten.’

Wandelingen
Met een groepje van negen dames maakt ze heerlijke wandelingen in de omgeving. Wel zou ze graag wat meer willen reizen. ‘Maar je moet nou eenmaal keuzes maken, je hebt tenslotte maar één leven, hè? Gelukkig vind ik nog wel af en toe de rust om eens languit in bad te gaan liggen luieren of om naar een stukje muziek te luisteren.’

Nog jaren vooruit
Henny heeft nog vele ideeën in haar hoofd. Ze is ervan overtuigd nog jaren vooruit te kunnen met haar acryl- en olieverf, haar penselen en paletmessen, haar houtskoolstiften en pastelkrijtjes en haar blokken vette klei. ‘Ja, heerlijk toch, hier op de plek die ik als mijn ouderlijk huis beschouw. Het was waarschijnlijk oorspronkelijk een watersnoodhuisje, maar mijn vader heeft er werkelijk iets moois van gemaakt. Lekker dicht bij het centrum, niet in een benauwde wijk. Hier ga ik niet meer weg.’

Een en al energie
Henny straalt een en al energie uit. Ze wil nog zoveel dingen doen. ‘Ik weet een mooie afsluitende zin voor dit stukje’, zegt ze: ‘Maas en Waal is een prachtig gebied om mijn creativiteit te laten stromen.’

Door Ton van Hulst