Voetbaltoppers van toen: ‘Gij altèd met dèh voetbal van jou’

Hij stond zijn hele voetbalcarrière in het doel. Toon Kersten werd in juli 1950 in Bergharen geboren en woont daar zijn hele leven al. Hij leerde voetballen op het schoolplein. Bij de club waren er toen nog geen pupillen, waardoor hij pas bij de B-junioren van het toenmalige UNI zijn eerste schreden op het voetbalveld maakte. Zijn eerste wedstrijd als keeper was geen grandioos succes. Ze verloren in Horssen tegen Olympia met eindstand 28-0. De bekende Horssenaar Koen Grandjean complimenteerde hem ondanks de score met zijn uitstekende spel. Toon liet zich niet ontmoedigen en bleef tussen de palen staan.

Toen hij in de volgende periode verkering kreeg en zijn toenmalige vriendinnetje aangaf dat hij teveel op het voetbalveld zat, was dat voor hem reden om hun samenzijn te verbreken. Vanuit de B-junioren - een A-elftal had men niet - stroomde Toon meteen door naar het eerste elftal. In totaal heeft hij tot zijn 33ste, zeventien jaar in totaal, in het doel gestaan.

Naast keeper was Toon ook aanvoerder. Zijn grootse specialiteit was de penalty, niet alleen als doelman maar ook als nemer. ‘Het beïnvloeden van de tegenstander was een mooi spel. Door de strafschopnemer continu aan te blijven kijken wist ik vaak in welke hoek de bal zou komen. Er was altijd wel een moment dat de speler met de ogen te geconcentreerd of te overdreven ging kijken.’ Als zijn ploeg een penalty kreeg toegewezen, was het vaak: ‘Toon, gij nemen!’. Het gros van zijn penalty’s verdween in het net.

Zijn mooiste herinnering? ‘We speelden op een tijdelijk veld aan de rand van het dorp. Uchta was de tegenstander en zij konden deze middag kampioen worden. Ze hadden twee aanvallers die bekend stonden om hun knoepharde schoten.’ UNI scoorde 1-0, waarna er een complete belegering van Toons doel plaatsvond. De ene kogel na de andere werd afgevuurd, toch bleek hij onpasseerbaar. De UNI-supporters namen hem na afloop op de schouders. Toon is na zijn voetballoopbaan jaren actief geweest in het jeugdbestuur en als jeugdtrainer. Daarna was hij nog hardloper en tafeltennisser, om nu al vele jaren, met veel plezier, voorzitter te zijn van de plaatselijke biljartvereniging.

Door René den Biesen