Naamgenoot

Voor een 53-jarige Patrick uit Beuningen die in de krant schrijft, is het een vreemde gewaarwording om ineens over een 53-jarige Beuningenaar genaamd Patrick te lezen.

Om eventuele verwarring de wereld uit te helpen: nee, die berichten gingen niet over mij. Ik woon in Ewijk en niet aan het Kerkplein. En als ik er wel zou wonen, was ik niet half zo heldhaftig als mijn naamgenoot. Hij sprak vorige maand in z’n eentje een groep ruziënde hangjongeren aan en moest dat bekopen met een stevige klap op zijn kin.

Als de avond valt, is het namelijk oorlog aan het Kerkplein. Opgeschoten jongeren maken bewoners al tijden het leven zuur. Ze schoppen herrie, intimideren en gooien stenen, eieren en andere troep tegen ramen. Inmiddels durven mensen ’s avonds amper nog hun hondje uit te laten.

De buurt smeekt daarom de gemeente om cameratoezicht. Burgemeester Bergman ziet daar echter weinig in: ze noemt het een zware, prijzige maatregel die mogelijk weinig meer doet dan de overlast verplaatsen. En ja, zo’n camera springt inderdaad niet van de gevel om een vechtpartij te stoppen. Hooguit kun je achteraf haarscherp terugzien hoe onveilig je was.

De burgemeester gaat nu alle kosten en de voor- en nadelen op een rij zetten. Zelf zou ze het geld liever gebruiken om extra beveiligingsmedewerkers aan te stellen. Maar hoeveel en wanneer beginnen ze? En zijn ze er ook als het nodig is? Want extra mankracht is uiteraard een uitstekend alternatief voor camera’s… Maar als ze niet ter plaatse zijn, dan is ‘t een nog nuttelozere maatregel dan stilzwijgende camera’s.

Voordat er ook maar iets kan gebeuren, moet de zaak via het lokale veiligheidsplan nog langs diverse commissies. Begrijpelijk, dat is de procedure… Maar hopelijk gaat het door al die ambtelijke plichtplegingen geen jaren duren.

Aan de andere kant, als je lang genoeg wacht, worden jongeren vanzelf volwassen en hangen ze liever ergens anders rond. Nog even doorbijten dus, maar pas op je kin!

Door Patrick Huisman