Waesdag

Op maondag waar ut waesdag
mit ‘ne volle bèn mi waes.
D’r kwaam daor op de dèèl
flink veul wèrruk aon te paes.

Unne kèètel op ‘t gaesfornuis,
die brocht ze aon de kook.
En stukke zeep ginge d’r in,
die ge heel d’n dag vort rook.

Urst schrobben op un waesbord
en spuule in un teil.
Sop ruure dur de kèètel.
Dè dee ze onderwijl.

De grote onderlakens
in de pan mi kokend waoter.
En natuurlijk ôk de slopen,
de rest die kwaam daen laoter.

De luiers vaen de klèèntjes
die gingen ôk d’r bij.
Ja, laoter aon de lijn
hing ut inne un lange rij.

De waes ut liefst naor buiten
es ut mar un efkes kon.
Want daen dreugde’n ut ‘t beste
in de weind en in de zon.

En nao de witte waes
waar ut bont daen aon de burt.
En daen de overallen.
Gewoon, umdè t zo hurt.

Es alles daen goed dreug waar
daen kon ze strijke gaon.
En es dè eindeluk klaor waar
was ut vur un wèèk gedaon.

Door Rinie van Haren