Keuzestress

Met nog een krappe drie weken tot de gemeenteraadsverkiezingen begint de spanning te stijgen. Welk vakje gaat u straks rood kleuren in het stemhokje? Om een enigszins geïnformeerde keuze te maken is het niet onverstandig eens door de verkiezingsprogramma’s te neuzen.

Bij de Beuningse VVD ben je snel klaar: hun partijprogramma telt acht pagina’s. Een tikje aan de karige kant, maar is altijd nog beter dan de 24 pagina’s van de SP of het CDA dat 25 pagina’s vult met verkiezingsbeloftes. BN&M maakt het nog bonter met 35 pagina’s.

In Druten hebben alle partijen eveneens 20 tot 25 pagina’s nodig om hun plannen uit de doeken te doen. Voor zo’n beetje elk onderwerp hebben ze práchtige plannen. Maar hoe geduldig papier ook is, nergens staat specifiek uitgelegd hoe ze die plannen menen te realiseren, laat staan betalen.

Ik weet dat je voor luchtkastelen geen bouwvergunning nodig hebt, maar het is een slecht teken als je jezelf tijdens het lezen van verkiezingsbeloftes heel hard ‘HOE DAN?!’ hoort roepen. Hoe maak je een verantwoorde keuze als je voelt dat veel beloftes niet ingelost gaan worden?

Wie zweeft kan gelukkig ook ditmaal voor elke gemeente de Stemwijzer invullen. Aan de hand van standpunten wordt bepaald welke partij uw belangen het best te behartigen. De uitslag is vaak óf een welkome bevestiging of enorm schrikken als u ineens stukken linkser of rechtser bleek dan gedacht.

Druten, Beuningen en West Maas en Waal hebben tot slot ook een ouderwets lijsttrekkersdebat. Misschien wel de beste manier om een indruk te krijgen welke partij bij u past. In de lokale politiek gaat het naast standpunten ook om de poppetjes. Bij wie krijgt u een goed gevoel?

En dan nog: uit onderzoek blijkt dat veel kiezers pas op het laatste moment een keuze maken. Zelfs vaak nog in stemhokje zelf. Daar hebben al die partijen dan al die maanden zo hard voor gewerkt. Schrale troost: in tegenstelling tot de Tweede Kamer hoeft ‘t maar 1 keer in de vier jaar.

Door Patrick Huisman