De Partij van Maas en Waal

De gemeenteraadsverkiezingen komen eraan. Overal worden partijprogramma’s gesmeed, meestal vol goede bedoelingen, soms vol wolligheid. Zelf zou ik al blij zijn met iets simpels: wat meer aandacht voor historie, kunst en cultuur. Vaak de sluitpost. En de daken erboven – de dorpshuizen, accommodaties – want die kraken inmiddels ook hevig. 

Samen met enkele medestanders ga ik er binnenkort een avond voor zitten. Misschien inspireren we de bestaande partijen. En zo niet? Dan starten we desnoods een nieuwe partij, De Partij van Maas en Waal.

Dat klinkt groot. Beuningen, Druten én West Maas en Waal in één beweging. Maar de burgemeester van Druten zei het zaterdag zelf in de Gelderlander: ‘Als kleine gemeente kun je niet meer alles alleen doen.’ Ze doelde op het werven van goede ambtenaren. Een bekend refrein. Haar voorganger Van Riswijk meende dat ooit op te lossen met de Werkorganisatie Druten Wijchen. Dat moest een vakkundig Shared Service Centre worden. Wat we kregen? Een uitdijende communicatieafdeling en een leger dure inhuur. Het leek soms meer op een callcenter dan op het gewenste efficiënte ambtenarenapparaat.

Nu ligt er opnieuw een rapport in het verschiet. Want zonder rapport durft niemand hardop ‘fusie’ te zeggen. Terwijl we in 2020 al wisten dat Druten en Wijchen nooit een natuurlijk stel zouden vormen. Historicus Jan Dekkers zei het toen scherp: ‘Voor een Drutenaar bestond Wijchen niet, en andersom evenmin.’

Eerlijk: voor of tegen?

Dekkers en Wim Kattenberg wezen wél op een logischer schaal: Beuningen, Druten en West Maas en Waal. Een historisch afgebakend gebied, met rivieren die verbinden in plaats van scheiden. Misschien kunnen de partijen bij de komende verkiezingen alvast eerlijk zijn: voor of tegen? Willen ze één sterke gemeente Land van Maas en Waal, of blijven we liever knus verdeeld? Dat scheelt ons later een referendum. En een stapel rapporten die toch niemand leest.

Door Peter Fontijn