Afbeelding
Foto: Peter Fontijn (AI)

Hannekelief

Column Veelstromenland

Op 15 augustus herdachten we het einde van de Tweede Wereldoorlog en de gebeurtenissen in Nederlands-Indië tijdens de Japanse bezetting. De belofte van ‘nooit meer oorlog’ lijkt echter verder weg dan ooit.

Onlangs was er tijdelijk blijdschap in Israël toen, na tien maanden, een gijzelaar levend werd bevrijd uit een Hamas-tunnel. Dat de gijzelaar, de 52-jarige Qaid Farhan al-Qadi, een bedoeïen is en geen Joodse Israëliër, leek niet van belang voor premier Netanyahu. Er blijven nog altijd 104 (herstel 98) vermist, en de zoektocht gaat door. Netanyahu blijft invulling geven aan het beginsel dat al zijn inwoners fundamenteel recht hebben op een thuishaven waar ze zich constant beschermd en veilig weten. Dat dit niet altijd lukt is gebleken. En dat knaagt hevig. Om te voorkomen dat de geschiedenis zich blijft herhalen, slaat Israël keihard terug. Te hard, als je het mij vraagt, maar ik ben geen gesprekspartner. Ik ben nooit achtervolgd of op de vlucht geweest. Heb ook nooit voor mijn leven hoeven vrezen of tegen wil en dank mijn kinderen hoeven toe te vertrouwen aan iemand als Ru Paré (geboren in Druten op 14-7-1896), de verzetsvrouw die 52 Joodse kinderen tijdens WOII aan een veilig onderduikadres hielp. Ik heb er alleen maar over gehoord, en gelezen. Onder andere het boekje ‘Hannekelief’:

‘Ik ben Hanneke, ik ben Joods en daar houden de Duitsers niet van. Als ze me vinden, schieten ze me dood en tante Joske en oom Jan ook. Dus moet ik liegen en mag ik me niet vergissen. Nooit!’

Hannekelief is een hartverscheurende boek dat ons herinnert aan de realiteit van oorlog en de noodzaak om te blijven herinneren en leren. Door dergelijke persoonlijke verhalen te lezen, kunnen we de verschrikkingen van oorlog beter begrijpen. Het waargebeurde verhaal van Hanneke Gelderblom-Lankhout (1936), een van die 52 kinderen die door Ru Paré werden gered, is te vinden in de bibliotheek. Het boek lezen is een krachtige manier om het verleden levend te houden en lessen te trekken voor de toekomst. Opdat we nooit vergeten: www.hannekelief.nl.

Door Peter Fontijn