Een ‘Kiekje’

In een donker hoekje van een haast vergeten stoffige doos ontdekte ik na het overlijden van mijn ouders een schat aan ‘cartes de visite’ van het gezin van mijn overgrootouders. Die kleine foto’s, populair in de negentiende eeuw, waren een soort kartonnen visitekaartje met daarop een portretfoto afgedrukt. Ze boden niet alleen een blik op het verleden, maar vertelden ook een verhaal over de evolutie van de fotografie en het sociale leven van die tijd.

Met een afmeting van ongeveer 6 x 8,5 centimeter waren deze fotokaartjes destijds vooral bedoeld voor privégebruik. Ze werden al snel een geliefd verzamelobject, waarbij mensen met behulp van glasnegatieven meerdere exemplaren van een portret konden laten maken om uit te delen aan familie en vrienden. Bekende fotografen zoals Israël Kiek gaven deze kaartjes hun eigen stijl en leverden daarmee een bijdrage aan de Nederlandse fotografie: ‘even een Kiekje maken!’.

Mijn overgrootmoeder, geboren in Afferden in 1857, had de vele fotokaartjes keurig geordend in een album, maar zonder verdere toelichting. Door die ordening kon ik met behulp van stamboomgegevens de gezichten achter de namen eenvoudig identificeren, waardoor mijn voorouders plots een gezicht kregen.

De ontdekking van deze fotokaartjes bracht me op een nieuw spoor van mijn eigen familiegeschiedenis en daarom wil ik u attent maken op het ‘Stamboomcafé’ dat op 2 maart tussen 13.30 en 15.30 uur wordt georganiseerd in de bibliotheek van Druten. Leden van de Nederlandse Genealogische Vereniging (NGV) staan dan klaar om u te helpen bij uw eigen zoektocht naar uw stamboom, afkomst en familiegegevens. Het kan zomaar zijn dat u ook een schat aan informatie vindt en de verhalen achter de gezichten uit uw eigen antieke fotoalbums leert kennen.

Dus kom langs, wie weet wat voor verrassende ontdekkingen u doet en welke verhalen er schuilgaan achter de oude kiekjes uit uw familiealbum.

Door Peter Fontijn