De Maas&Waler dat ben ik: Lucien Thissen

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat: een kijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Lucien Thissen
Leeftijd: 71 jaar
Plaats: Druten

Lucien werd geboren in Heerlen. Niet lang daarna verhuisde het gezin naar Curaçao, waar hij opgroeide. ‘Op mijn zeventiende keerden we terug naar Nederland en maakte ik mijn middelbare school af in Eindhoven. De studie fysiotherapie volgde ik in Nijmegen. Ik liep stage in Druten en toen ik in 1983 afstudeerde, midden in een economische crisis, kreeg ik als enige van mijn medestudenten direct een baan aangeboden.’ 

Druten

Totdat hij er stage ging lopen had hij nog nooit van Druten gehoord, maar is er daarna nooit meer weggegaan. ‘Mijn eerste indruk zal ik nooit vergeten. Ik reed vanaf Nijmegen, via de Van Heemstraweg, hierheen. Ik dacht dat er nooit een einde aan die weg kwam’, vertelt hij lachend. 

Druten bracht hem meer dan alleen een baan; hij leerde hier ook zijn vrouw Petra kennen. ‘Zij werkte als gymlerares op de mavo en werd later yogadocent. De eerste jaren woonden we in een appartement van het oude gebouw van Boldershof, krap maar gezellig.’ 

Fysiotherapie

Al snel stapte Lucien met vijf collega’s in een maatschap. In zijn werk ontwikkelde hij zich snel en werd ook kinderfysiotherapeut. Later werd dit een maatschap van drie, met medewerkers in dienst. Uiteindelijk leidde Lucien de praktijk samen met een partner en vriend Erik Hendriks, die helaas te vroeg overleed. De praktijk, met inmiddels vijftien medewerkers, verhuisde naar gebouw Maesstate en in 2020 droeg hij deze over aan twee jongere collega’s, die hij nog drie jaar begeleidde. ‘Dat vond ik misschien wel het mooiste: jonge mensen helpen om hun plek te vinden in dit mooie vak.’

Sinds hij met pensioen is, is hij drukker dan ooit. ‘Ik voel me bevoorrecht dat ik heb kunnen studeren, een goede baan had en een fijn privéleven. Daar wil ik iets voor terugdoen. Zo ruim ik regelmatig zwerfvuil op. Er zijn mensen die me voor gek verklaren. Mijn motto is, je kunt je eraan ergeren of het opruimen. Ik kies voor het laatste. Ik krijg er beweging mee en het beste medicijn voor lichaam en brein is buiten zijn. Slechts een uurtje per week bewegen voor 55-plussers bespaart jaarlijks tien tot vijftien miljard euro op zorgkosten.’

In beweging

Vanuit die wetenschap zet Lucien zich in om meer mensen in beweging te krijgen. Met vrijwilligersorganisatie Bendefit zet hij beweeggroepen op. Deze activiteit levert deelnemers overigens meer op dan alleen bewegen. ‘In het begin zag ik iedereen even voor tien uur aan komen en na afloop meteen weer vertrekken. Nu komen ze eerder en blijven ze napraten. Een mooie bijkomstigheid, en uit deze ontmoetingen ontstaan weer spontaan voorzorgcirkels; initiatieven waarbij buurtbewoners toezeggen dat ze elkaar helpen wanneer dat nodig is. In Druten zijn inmiddels initiatieven voor acht cirkels en in Deest drie.’

Zorgen voor elkaar is nodig, meent Lucien, omdat de zorgkosten steeds hoger uitvallen. De Drutenaar draagt tevens bij aan de zelfredzaamheid van inwoners. ‘Ik zit in diverse werkgroepen op het gebied van gezondheid en ik ben actief in de Adviesraad Sociaal Domein. Deze adviesraad geeft het college gevraagd en ongevraagd advies over het sociaal domein, waarmee we een perspectief vanuit de inwoners bieden.’

Wielrennen

Een belangrijke uitlaatklep voor Lucien is wielrennen. ‘Het mooiste van met pensioen zijn, is dat ik daar nu tijd voor heb. Ik stap drie keer per week op de fiets bij wielervereniging WTC Druten. Op woensdag maak ik tochten met andere pensionado’s, op vrijdag stap ik op de fiets voor een vaste dijkenroute en op zondag voor clubritten. Samen goed voor zo’n 10.000 kilometer per jaar. ‘

Drutenloop

Jarenlang zat Lucien in het bestuur van de Drutenloop. Nu is hij nog betrokken bij de organisatie van een wandeltocht die in april voor het eerst plaatsvindt. ‘We gaan de uiterwaarden in. Het is min of meer onze achtertuin, maar veel mensen komen er nooit. Dat is jammer, want de dynamiek van de nevengeul en uitgebreide dier- en plantensoorten is volop genieten.’ 

‘Ik ben blij dat ik besloten heb om in Druten te blijven, het is hier prachtig. Het beste bewijs is dat Petra en ik op fietsvakantie gingen. We reisden naar Zwitserland, naar de oorsprong van de Rijn, en fietsten terug naar huis. We kwamen onderweg langs verschillende indrukwekkende plekken. Bij de sluis van Weurt zeiden we echter tegen elkaar: ‘wat is het hier mooi. We zijn weer thuis.’

Door Elly Hagen