De Maas&Waler dat ben ik: Henry van Kessel

In deze rubriek maken we kennis met inwoners van deze regio. Wie zijn ze, wat doen ze en waarom wonen ze hier? Het resultaat: een kijkje in het leven van, al dan niet geboren en getogen, Maas en Walers, geïllustreerd met een karakteristiek portret.

Naam: Henry van Kessel
Leeftijd: 63 jaar
Plaats: Puiflijk

Als geboren en getogen Lauwenaar streek Henry van Kessel in 1989 in Puiflijk neer. ‘Tja,’ legt hij uit, ‘in de tijd dat ik een woning zocht was er in Beneden-Leeuwen helemaal niets te vinden, maar hier op de Bieskamp, op de scheiding tussen Druten en Puiflijk, lukte het wel. Het is hier een fijne omgeving met rustige buren, waar onze kinderen ongestoord konden opgroeien. Het is wel zo dat we niet echt heel veel hebben met Druten. Puiflijk trekt ons toch een stuk meer, onder andere vanwege de saamhorigheid en het ons-kent-onsgevoel.’

Taxi

Henry wilde oorspronkelijk leraar worden: aardrijkskunde en geschiedenis waren zijn vakken. Tijdens zijn stage op de Drutense mavo zat zijn toekomstige vrouw als leerling in zijn klas, en afijn, het vervolg moge duidelijk zijn. Daarnaast reed hij als student al regelmatig taxiritjes, en in die sector is hij uiteindelijk blijven hangen. 

‘Op de Gelderse Leergangen (tegenwoordig de HAN, red.) had ik het als student goed naar mijn zin, maar het balletje rolde anders, en ik stond vervolgens nooit als leraar voor de klas. In het begin had ik daar wel wat moeite mee hoor, maar nu niet meer, al lang niet meer.’ 

‘Inmiddels ben ik al zo’n 35 jaar planner bij een touringcar- en taxibedrijf in Beneden-Leeuwen. Leuk werk. Ik neem niet alleen de telefoon aan, maar lever samen met de chauffeurs een goed product op de weg af. Ik ga iedere dag met plezier naar mijn baas. Ik realiseer me dat het daar heel anders is dan in het onderwijs, maar ik kan de werkdruk prima aan.’

Carnaval

Voor Henry is deze tijd van het jaar een belangrijke: carnaval is zijn lust en zijn leven. Hij is al eenentwintig jaar lang bestuurslid van de Puiflijkse Torenuilen en ongeveer tien jaar voorzitter, maar met dat laatste stopt hij. Voor de trotse opa gaan de kleinkinderen voor. Hij blijft wel bij de club. ‘Carnaval verbroedert en brengt veel gezelligheid. Ik ben er als de kippen bij om die vrolijke dagen mee te beleven, ik ben gewoon bang er iets van te missen! Overigens is carnaval vieren me niet met de paplepel ingegeven: mijn ouders keken wel naar het Duitse carnaval op tv, maar verder werd het niet eens gevierd bij ons thuis.’

De Nollen

Dan begint hij met warme gevoelens in zijn hart over de Nollen. ‘Dat is een vriendenclubje,’ legt hij enthousiast uit, ‘al sinds we een jaar of elf, twaalf waren. Met die club kiezen we elk jaar een thema, en gaan we bijvoorbeeld een weekendje ergens heen, lekker een beetje wauwelen en oude koeien uit de sloot halen. Geweldig is dat.’

Voetbal

En dan is er ook nog het voetbal. Henry speelde vroeger zelf, maar tegenwoordig gaat hij liever naar SCP kijken. ‘Als je 63 bent, moet je geen gekke dingen meer uithalen’, lacht hij. ‘Maar ik volg wel alles van voetbal op tv. Dat dan weer wel.’ Een andere hobby is muziek luisteren. ‘Ik denk dat ik wel ongeveer 50.000 titels heb verzameld inmiddels. Mijn smaak is veelomvattend: vijftiger jaren, modern, noem maar op.’

Onder de tafel ligt een donkere hond, die geduldig en rustig het gesprek volgt. Henry vertelt dat hij graag met het dier naar bijvoorbeeld Bergharen gaat, of naar Oosterbeek. ‘Eigenlijk overal waar ik het beestje maar los kan laten lopen. Heerlijk, zo in de natuur.’

Druten

Als het om zijn woonplaats gaat moet hij even nadenken. ‘Tja, wat zal ik daarover zeggen? Ik heb het hier goed naar mijn zin hoor, maar het onderhoud van straten en plantsoenen in de directe omgeving kan hier en daar nog wel wat beter, denk ik. Ik zie regelmatig dat er bijvoorbeeld onkruid over de stoepen groeit, vooral in de paadjes achter de huizen; dat zou mijns inziens wel anders moeten kunnen. En dat krakkemikkige bruggetje hier dichtbij – ik ben bang dat er nog eens iemand door dat gammele geval heenzakt…’

De voormalige adjudant en oud-prins kan het niet laten en komt toch nog even terug op carnaval - zijn favoriete traditie: ‘Bij de Torenuilen hebben we een volgens mij uitstekend initiatief gelanceerd. In plaats van bier in flesjes zouden we bier in blik moeten nemen. Dat is veiliger, en over twee jaar zal het worden verplicht tijdens alle Maas en Waalse optochten. Bovendien kunnen de deelnemers de blikjes gemakkelijk inzamelen in een door de carnavalsvereniging uitgereikte vuilniszak en het statiegeld doneren aan een goed doel. Prima idee toch? Nie daen? Maar nou moet ik toch echt gaan, want er is vanavond carnaval in De Lier.’

Door Ton van Hulst