En de boer, hij ploegde vort
Column DichterbijUnne boer mot altèd strij-je
tigge regels en klimaot.
Vroeger was dè al zun lot
zo ut ôk vaendaag vergaot.
Hèt de kiep gin èèi-j gelèèd,
daen hèt ie wè te klagen.
En hij hâ ut al vurspeld,
un koei die nie wil dragen.
En mit al die vurjaorsrèègen
is ut laend nou veuls te naet.
Zoveul waoter hèt ie
in gin jaore mer gehaed.
Hij hâ verwacht dè zunne zeug
meer biggen zû gaon wurpen.
En de verkoop vaen de piepers
die vil tegen in de durpen.
Vurrig jaor was alle rogge
dur un valweind plaet gewèèi-jd.
Hopen op un bèètere oogst
nou ut laend is ingezèèi-jd.
Hij het zurge um zun perd
die trekt wè mi zun been.
Es ie daluk kreupel wor
daen het ie d’r gin een.
En mit die stikstof en de mest
gee ut bedrijf nog op de fles.
Ut is nao al die jaoren vaen gesjouw
de mist afschuwelijke les.
Hij kan wel blijve klagen,
daor veraendert toch niks mee.
Mar ’t zit ‘m in de genen.
Hij is nie gaauw tevree.
Door Rinie van Haren